เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ อยู่ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าดงใหญ่ อำเภอโนนดินแดง และอำเภอปะคำ จังหวัดบุรีรัมย์ มีเนื้อที่ 195,486 ไร่ หรือประมาณ 340 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348 ตัดผ่าน เป็นป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์แห่งสุดท้ายของจังหวัดบุรีรัมย์ และเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่สำคัญ

ได้แก่ ห้วยลำนางรอง ห้วยลำปลายมาศ การประกาศพื้นที่อนุรักษ์เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ เพื่อให้เป็นที่อยู่อาศัย หลบภัย ขยายพันธุ์ และประกอบกิจกรรมของสัตว์ป่า รักษาพันธุ์ไม้ชนิดต่าง ๆ ไว้ และช่วยรักษาแหล่งต้นน้ำลำธาร ที่หล่อเลี้ยงชีวิตชาวบุรีรัมย์และจังหวัดใกล้เคียงให้คงอยู่ตลอดไป

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ มีพื้นที่ติดต่อกับป่าทับลาน ปางสีดา และตาพระยา ทำให้มีพื้นที่ป่าติดต่อกันเป็นบริเวณกว้างใหญ่ และผนวกเข้าเป็นผืนป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่ มรดกโลกทางธรรมแห่งที่ 2ของไทย ลักษณะพื้นที่มีทุ่งหญ้า แหล่งน้ำและดินโป่งกระจายอยู่ทั่วพื้นที่

จึงทำให้มีสัตว์ป่าชุกชุม ที่สำคัญคือมีเลียงผา ซึ่งเป็นสัตว์ป่าสงวน 1 ใน 15 ชนิดที่หายาก และมีสัตว์ป่าอีกหลายชนิดที่สำคัญ เช่น ช้างป่า กระทิง วัวแดง เสือ กวาง เก้ง หมี กระจง อีเห็น หมูป่า หมาใน แมวดาว เสือปลา ลิง ชะนี ฯลฯ สัตว์เลื้อยคลาน และนก ซึ่งมีมากกว่า 150 ชนิด

“ธาราวิมานไพร” เป็นเส้นทางศึกษาธรรมชาติด้านข้างที่ทำการเขตฯ ระยะทาง 2,300 เมตร เพื่อให้นักเรียนนักศึกษา และผู้สนใจได้ใช้เป็นเส้นทางศึกษาสภาพป่า ระบบนิเวศวิทยาของป่าดงใหญ่ โดยมีจุดเน้นให้ผู้ใช้เส้นทางได้ “รู้สัตว์ รู้ป่า รู้กลไกธรรมชาติ”

ตลอดเส้นทางจะมีจุดศึกษาทั้งสิ้น 12 จุด ที่จะช่วยให้ผู้ใช้เส้นทางได้เห็นความสัมพันธ์ของสรรพสิ่งในป่าที่ล้วนเกื้อกูลกันและอำนวยประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้ อาทิ แสงดีได้ไม้สูง, เพิงหินห้องพักของสัตว์ป่า, รางวัลแห่งการช่วยเหลือ, ข่อยเลี้ยงสัตว์ สัตว์เลี้ยงข่อย, พลังแห่งการกัดเซาะ, แอ่งน้ำคือชีวิต ฯลฯ

ป่าละเลิงร้อยรู เป็นเป็นเขตที่เหมาะสมสำหรับกิจกรรมศึกษาธรรมชาติ มีเส้นทางศึกษาธรรมชาติหลายเส้นทาง สภาพภายในมีอ่างเก็บน้ำลำนางรอง ซึ่งเป็นต้นกำเนิดลำนางรองที่ไหลหล่อเลี้ยงพื้นที่บุรีรัมย์ มีพรรณไม้ที่น่าสนใจหลายชนิด และภายในยังมีทุ่งหญ้าขนาดใหญ่ โป่งธรรมชาติ และมีการจัดทำโป่งเทียมเสริม ทำให้เป็นบริเวณที่มีสัตว์ป่าอาศัยชุกชุม

ทั้งยังเหมาะสำหรับการดูนกและดูผีเสื้อด้วย ป่าพรุ (Swamp forest, Peat swamp forest) เป็นประเภทของป่าดิบชื้นประเภทหนึ่ง ที่อยู่ในพื้นที่ราบลุ่ม เกิดจากแอ่งน้ำจืดเกิดขังตัวติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน มีการสะสมของชั้นดินอินทรีย์วัตถุ เช่น ซากพืช, ซากสัตว์, เศษซากของต้นไม้ ใบไม้ ต่าง ๆ จนย่อยสลายช้า ๆ กลายเป็นดินพีตหรือดินอินทรีย์ที่มีลักษณะหยุ่นยวบเหมือนฟองน้ำที่มีความหนาแน่นน้อยอุ้มน้ำได้มาก และเกิดป่าพรุขึ้นมาอีกครั้ง ดินพรุชั้นล่างมีอายุถึง 6,000-7,000 ปี อ่านต่อ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *