ศาลเจ้าเล่งสั้นเก้ง

ศาลเจ้าเล่งสั้นเก้ง ก่อตั้งขึ้นเมื่อไหร่ไม่ทราบชัด แต่ได้ยินผู้เฒ่าผู้แก่เล่าสืบมาว่า มีชาวจีนผู้หนึ่งมีชื่อว่า ลิ่มยู่ซุ่ย (พ่อของขุนอุดม เกิดทรัพย์) มีลักษณะที่โดดเด่น คือ ไว้ผมเท้าจั้ง สูบหุ้นโฉ้ย ได้เดินทางมาจากประเทศจีนโดยเรือสำเภาขนาดใหญ่ที่มีเสากระโดงอยู่ 3 เสา (เรือใบ 3 หลัก) แล่นเรือเลาะเรียบมาตามชายฝั่งผ่านทับละมุเข้ามาเทียบท่า ณ ท่าท้ายก้อง (ปัจจุบันนี้คือที่ทำการที่ดิน อำเภอท้ายเหมือง

ซึ่งอดีตมีการพบเงินเหรียญเศษถ้วยชาม ซากเรือ และอุปกรณ์เรือมากมาย) ท่านได้นำรูปพระ (กิ้มชิ้น) จ้อสู้ก๋งติดตัวมาด้วยเพื่อที่จะเอาไว้กราบไหว้บูชาโดยในระยะแรกท่านได้มาพักอาศัยอยู่ที่กงสุ้ย ต่อมาท่านได้ประกอบอาชีพทำเหมืองแร่ อีกทั้งได้ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณศาลเจ้าปัจจุบัน ภายหลังจากที่ท่านเสียชีวิตลงสถานที่นั้นมีผู้คนเคารพกราบไหว้พระเจ้าสู้ก๋งสืบต่อกันมา

ต่อมาแป๊ะจู๋ได้สร้างสถานที่นี้ให้มีความมั่นคงถาวรขึ้น ส่วนแป๊ะผ่างได้สร้างกระถางธูปถวายโดยนำมาจากสิงคโปร์ ส่วนร่างทรงจ้อสู้ก๋งคนแรก คือ  ตั๋นอาหายซึ่งขณะที่ทรงมีอายุพอสมควรแล้ว ต่อมาเมื่อตั๋นอาหายเสียชีวิตร่างทรงคนต่อมาคือ ตั๋นฉั่วฮับซึ่งในยุคนี้ก่อเกิดปาฏิหาริย์มากมาย ทำให้ชื่อเสียงของพระจ้อสู้ก๋งเป็นที่เคารพเสื่อมใสของผู้คนในละแวกใกล้เคียงเป็นอย่างยิ่ง

ต่อมาเมื่อแป๊ะฮับเสียชีวิตลงช่วงระยะเวลาดังกล่าวจ้อสู้ก๋งจะมีการประทับทรงหรือไม่ผู้ให้ข้อมูลบอกเล่าขัดแย้งกันจึงไม่สามารถสรุปได้ชัดเจน นอกจากนี้ในช่วงเวลานั้นมิสเตอร์เฟรนซ์ ชาวเยอรมัน ได้ เข้ามาทำเหมืองแร่โดยยื่นขอบัตรสัมปทานการทำเหมืองแร่กินอาณาบริเวณไปถึงศาลเจ้ามีการปิดป้ายประกาศให้รื้อถอน แต่เหมือนมีปาฏิหาริย์หรืออะไรดลบนดาลใจ ทำให้แป๊ะข้ามหิ้นเมื่อเห็นประกาศดังหล่าว

จึงได้ดำเนินการคัดค้านการทำสัมปทานดังกล่าวจากกรมบ่อแร่ ซึ่งในยุคนั้นขุนพิสัยสมัครกิจเป็นนายกอำเภอท้ายเหมืองการคัดค้านจึงประสบความสำเร็จ ทำให้ศาลเจ้าสามารถดำรงอยู่จนปัจจุบันนี้ โดยในระยะแรกนั้นศาลเจ้ามีพื้นที่อยู่ถึง 14ไร่เศษช่วงระยะเวลาที่เว้นว่าง จากการที่พระจ้อสู้ก๋งไม่ได้ประทับทรงไม่เป็นที่แน่ชัด อ่านต่อ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *